فاطمه بهروز فخر گفتني

حس های زیادی هستند که نه میتوان آنها را به زبان آورد .. نه میتوان نوشتشان
یا اگر هم به زبان بیایند یا نوشته شوند باز هم حق مطلب ادا نمیشود
مثلا وقتهایی که دلت میخواهد کسی را بدون هیچ ناخالصی و فارغ از همه چیز، در آغوش بگیری
در آغوش بگیری تا برای تمام روزهای دلتنگی، تنهایی و بیقراری ذخیره داشته باشی
گاهی اما
گاهی مجال هیچ چیز نمییابی!
گاهی فقط باید از دور کسی را تماشا کرد
و تمام حسرتها را توی بقچهای پیچید و گذاشت روی طاقچه ی دل

كوچه بارون گرفته...